Paradontoza, czyli zapalenie przyzębia, to choroba tkanek otaczających i podtrzymujących zęby. Może rozwijać się stopniowo, początkowo dając niewielkie objawy. Nieleczona prowadzi jednak do niszczenia tkanek, które stabilizują zęby, a w zaawansowanych przypadkach może powodować ich rozchwianie i utratę.
Czym jest paradontoza?
Paradontoza jest zaawansowaną postacią choroby przyzębia. Proces chorobowy może rozpocząć się od zapalenia dziąseł. Jeśli stan zapalny nie zostanie odpowiednio opanowany, może objąć głębiej położone tkanki – więzadła i kość, które odpowiadają za utrzymanie zębów w prawidłowej pozycji.
Wokół zębów mogą powstawać kieszonki dziąsłowe, a w kolejnym etapie kieszonki przyzębne, w których gromadzą się bakterie i złogi. Postępująca utrata tkanek podporowych może prowadzić do rozchwiania zębów, a w zaawansowanych przypadkach również do ich utraty.
Jakie są objawy paradontozy?
Choroba przyzębia nie zawsze od początku powoduje ból, dlatego warto zwracać uwagę również na mniej oczywiste sygnały. Objawami mogą być:
- krwawienie dziąseł podczas szczotkowania,
- zaczerwienienie, obrzęk lub tkliwość dziąseł,
- nieświeży oddech lub nieprzyjemny posmak w ustach,
- cofanie się dziąseł i odsłanianie szyjek zębowych,
- zwiększona wrażliwość zębów,
- wrażenie, że zęby stają się luźniejsze,
- zmiana położenia lub rozstawienia zębów.
Nie warto czekać na ból – zmiany w obrębie przyzębia mogą postępować bez wyraźnych dolegliwości.
Skąd bierze się paradontoza?
Jedną z najważniejszych przyczyn chorób przyzębia jest nagromadzenie płytki bakteryjnej. Jeśli nie jest ona regularnie usuwana, może z czasem przekształcać się w kamień nazębny, którego nie można skutecznie usunąć podczas domowego szczotkowania.
Na ryzyko rozwoju i przebieg choroby wpływają również inne czynniki, między innymi:
- palenie tytoniu,
- nieprawidłowa higiena jamy ustnej,
- cukrzyca,
- indywidualna podatność organizmu na choroby przyzębia.
Dlatego sama obecność płytki nazębnej nie jest jedynym czynnikiem decydującym o przebiegu choroby.
Jak leczy się paradontozę?
Sposób leczenia zależy przede wszystkim od stopnia zaawansowania choroby. Podstawą jest dokładna ocena stanu dziąseł i przyzębia oraz profesjonalne usunięcie płytki bakteryjnej i kamienia nazębnego.
W zależności od sytuacji leczenie może obejmować:
- profesjonalne oczyszczanie zębów,
- oczyszczanie powierzchni kieszonek dziąsłowych i przyzębnych,
- poprawę codziennej higieny jamy ustnej,
- leczenie czynników zwiększających ryzyko choroby,
- w bardziej zaawansowanych przypadkach – leczenie periodontologiczne, a czasem również zabiegi chirurgiczne.
Antybiotykoterapia nie jest podstawą leczenia każdego przypadku paradontozy – może być stosowana tylko w określonych sytuacjach.
Celem leczenia jest przede wszystkim zatrzymanie postępu choroby i utrzymanie zębów oraz tkanek przyzębia w możliwie dobrym stanie.
Czy można zapobiegać paradontozie?
W wielu przypadkach ryzyko chorób przyzębia można znacząco ograniczyć dzięki codziennej higienie i regularnej kontroli stomatologicznej. Najważniejsze jest dokładne usuwanie płytki nazębnej – nie tylko z powierzchni zębów, ale również z przestrzeni międzyzębowych.
Warto pamiętać o:
- szczotkowaniu zębów co najmniej dwa razy dziennie,
- codziennym oczyszczaniu przestrzeni międzyzębowych,
- regularnych profesjonalnych higienizacjach,
- niepaleniu tytoniu,
- kontrolowaniu chorób, które mogą wpływać na stan przyzębia, np. cukrzycy,
- regularnych przeglądach stomatologicznych.
Regularny przegląd może pomóc wykryć problem wcześniej
Krwawienie dziąseł, ich obrzęk czy nieświeży oddech często są traktowane jako drobne problemy, ale mogą być pierwszym sygnałem choroby przyzębia. Regularne wizyty kontrolne pozwalają ocenić stan zębów i dziąseł oraz odpowiednio wcześnie zauważyć niepokojące zmiany.
Jeśli zauważasz u siebie krwawienie dziąseł, ich cofanie się albo zwiększoną ruchomość zębów, warto skonsultować się ze stomatologiem. Wczesne rozpoznanie choroby przyzębia daje większe możliwości jej opanowania i ochrony zębów.
